Het brouwproces van bier

Het brouwproces van bier

Bier is een natuurlijk product bestaande uit slechts vier ingrediënten, namelijk water, graan, hop en gist. Het overgrote deel van bier bestaat uit water, zeker meer dan 90%. Voor het brouwen van bier is sowieso veel water nodig, niet alleen voor het bier, ook voor het schoonmaken van de brouwersinstallatie. Voor een liter bier is 4 tot 6 liter water nodig. Grote brouwers verspillen relatief minder water dan kleinere brouwers, omdat zij door de grotere hoeveelheden efficiënter kunnen werken. Mout en gist zijn overigens levende organismen.

Het brouwen van bier is een eeuwenoude traditie. Tegenwoordig wordt bier gebrouwen in 7 stappen, bij iedere stap is het mogelijk om te variëren waardoor er uiteindelijk ontzettend veel verschillende biersoorten en smaken kunnen ontstaan.

“Kort gezegd onttrekt het brouwproces natuurlijke suikers aan ‘gemoute’ granen met behulp van heet water.” bron: Nederlandsebrouwers.nl

De stappen van het brouwproces

1. Mouten
2. Schroten
3. Maischen en klaren/filteren
4. Koken en afkoelen
5. Gisteren
6. Lageren
7. Bottelen

Goed om te weten… de belangrijke bestanddelen van gerst zijn suikers, zetmeel, eiwitten en enzymen.

1. Mouten, van granen (meestal gerst) naar gedroogde en gekiemde korrels (mout)

De granen worden gewassen, geweekt en daarna gedroogd. Bij het drogen ontkiemen de gerstkorrels. Dit zorgt ervoor dat er enzymen vrijkomen die het zetmeel, wat in de korrel aanwezig is, kunnen omzetten tot suikers.

Bij het eesten worden de temperaturen verhoogt en wordt het ontkiemen gestopt. Naast eesten kan er ook voor worden gekozen om de gerstekorrels te branden, roosteren of roken. Bamberg in Duitsland is wereldberoemd om het rookbier.

2. Schroten

Schroten is het vermalen van de gedroogde mout tot zogenaamd moutmeel. Het doel is om het zetmeel los te laten komen.

3. Maischen en klaren/filteren, van mout naar wort (suikerwater)

Het geschrote mout wordt in water opgelost en voor verschillende periodes tot verschillende temperaturen verwarmt. Tijdens het maischen veranderd zetmeel in vergistbare suikers, maar ook in niet vergistbare suikers. Tussendoor wordt het wort gefilterd, de moutresten worden verwijderd en alleen vloeistof blijft over.

4. Koken en afkoelen

Vervolgens wordt het natuurlijke product hop toegevoegd, alleen de vrouwelijke variant! De hop is een conserveringsmiddel en zorgt tevens voor een bittere smaak. Dit is tevens het moment om extra ingrediënten/kruiden toe te voegen zoals koriander en sinaasappelschil. Na het koken moet het wordt zo snel als mogelijk afkoelen voor de gisting, ook om de kans op bacteriën te minimaliseren.

5. Vergisting

Nu worden gistcellen aan het brouwsel toegevoegd, deze zetten de suikers om in alcohol, koolzuur en smaakstoffen. De koeltemperatuur bepaalt of de gisting lang of kort duurt. Bij een lage temperatuur (van 0°C tot 10°C, gemiddeld 5°C) duurt de gisting langer en dan krijg je ondergistend bier. Als het bier niet verder wordt gekoeld dan tot kamertemperatuur, vindt er snelle gisting plaats. Dit wordt bovengistend bier (van 15°C tot 25°C, gemiddeld 20°C) genoemd.

Bovengistend bevat over het algemeen meer alcohol en heeft rijkere smaken dan ondergistend bier. Andere mogelijkheden zij gemengde gisting (bijv. Vlaams roodbruin) en spontane gisting (bijv. Lambiek). Beide kenmerken zich door een zure smaak. De bieren zijn eigenlijk alleen in België populair. Lambiek is overigens de basis van geuzebieren en fruitbieren.

6. Lageren, van jongbier naar echt bier

Het bier rijpt nu in gesloten tanks voor een bepaalde tijd, hierdoor ontwikkeld de smaak en stijgt het koolzuur percentage. Ondergistend bier kent een langere lagertijd dan bovengistend bier. Tijdens het lageren ondergaat het bier een tweede gisting. Pils van de grote brouwers krijgt 6 tot 8 weken de tijd voor het nagisten en rijpen in de tanks bij een zeer lage temperatuur. Het lageren van speciaalbier wordt gedaan bij een hogere temperatuur en is daardoor sneller klaar voor consumptie.

7. Bottelen

Als het bier klaar is voor consumptie kunnen vaten, flesjes en blikjes worden gevuld, dit heet bottelen (bottelarij). De populairste biersoort pils is na het bottelen nog een jaar uitstekend drinkbaar, de THT datum (ten minste houdbaar tot) die op het etiket wordt gedrukt ligt meestal een jaar in her voren. Soms wordt tijdens het bottelen nog gist en/of suiker toegevoegd aan het bier zodat het opnieuw gaat gisten in de fles (“hergisting op fles”). Hierdoor krijgt het bier nog meer smaak en koolzuur. Koolzuur zorgt voor extra druk op de fles en een vollere schuimkraag.

Bronnen:
https://www.nederlandsebrouwers.nl/over-bier/hoe-wordt-bier-gemaakt/


Tags


Reactie plaatsen

Reacties worden eerst gekeurd voordat ze zichtbaar zijn en uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

{"email":"E-mailadres niet geldig","url":"Website is niet geldig","required":"Verplicht veld ontbreekt"}

Dit is misschien ook wat voor u?

Weizen en witbier, verschillen en overeenkomsten

Bokbier: Lentebock, Herfstbock, Doppelbock en Eisbock

>